علی زنگانه، خطاط، نوازنده سازهای ضربی موسیقی سنتی و موسیقی کتول

دلنوشته ها

رسوایی دیپلمات ایرانی در برزیل «ننگ دیپلماتیک» بود یا دفن فرای در اصفه
نویسنده : علی زنگانه - ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۸
 
بعد از ایجاد چالش‌های فراوان برای دولت یازدهم، هم‌اکنون مسئله وصیت‌ ریچارد فرای ایرانشناس آمریکایی و خاکسپاری او در کنار زاینده‌رود به بهانه‌‌ای برای گروه‌ها و رسانه‌های محافظه‌کار و تندرو جهت انتقاد از دولت تبدیل شده است. اعتراض‌هایی که باید در اصالت و واقعی بودنشان از جانب مطرح‌کنندگان آن تردید کرد.
به‌نظر می‌رسد که این مسئله دستاویزی شده است تا برخی تندروها برای دولت حاشیه ایجاد کنند وگرنه دفن یک ایرانشناس که اتفاقاً سال‌ها نیز برای شناخت و معرفی فرهنگ و تاریخ ایران به جهانیان تلاش کرده است، چه ضربه‌ای می‌تواند به منافع ملی بزند، اگر پای منافع شخصی و خصومت‌های سیاسی در میان نباشد؟
داستان وصیت ریچارد فرای و واکنش‌ها نسبت به آن در روزهای اخیر به اوج خود رسیده است. در کنار موافقت‌های گسترده با وصیت فرای، عده‌ای نیز به مقبره دو ایرانشناسی که سالیان درازی است در حاشیه زاینده‌رود دفن شده‌اند حمله کرده و ضمن مخالفت با دفن فرای در اصفهان، تهدید کرده‌اند در صورت موافقت دولت با این موضوع، مقبره آرتور پوپ را نیز تخریب خواهند کرد. اما همه این مسائل به‌کنار، نامه‌ای که اخیراً با امضای جمعی از نمایندگان اصفهان در این‌خصوص منتشر شده است تأمل‌برانگیز است.
در این نامه که با امضای حجت‌الاسلام احمد سالک، حسینعلی حاجی‌دلیگانی، حسن کامران، مجید منصوری، علی ایران‌پور، حجت‌الاسلام موسوی لارگانی، نیره اخوان و حمیدرضا فولادگر، در رسانه‌ها منتشر شده، خطاب به رئیس‌جمهور نوشته‌ شده است: با توجه به مسائل مطرح‌شده پیرامون انتقال احتمالی جسد جاسوس آمریکایی  "ریچارد فرای" و طراحی دفن ایشان در اصفهان، به اطلاع می‌رساند با توجه به فضای فرهنگی و اعتقادی و سیاسی اصفهان و طرح این موضوع در اجتماعات مذهبی به‌خصوص در نمازجمعه این هفته اصفهان توسط حضرت آیت‌الله مهدوی نماینده محترم مردم اصفهان در مجلس خبرگان و امام جمعه موقت استان و عکس‌العمل شدید مردم شریف استان و جریحه‌دار شدن غیرت دینی و ملی مردم، انتظار می‌رود حضرت‌عالی با تدبیر خود دستوری لازم به وزارت خارجه و اطلاعات و میراث فرهنگی صادر فرمایند که به هیچ عنوان تن به این ننگ دیپلماتیک و تحمیل زورمدارانه ندهند که با عکس‌العمل شدید کنترل نشده مردمی مواجه خواهید شد. 
در بخش دیگری از این نامه آمده است: اگرچه ریشه‌های این تحمیل در دولت‌های قبلی ایجاد شده ولی در شرایط فعلی اصلاً نباید این تحمیل را پذیرفت لذا ما نمایندگان مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی با ارسال این نامه تکلیف اولیه خود را به‌نمایندگی افکار عمومی مردم همیشه مبارز و غیرتمند و متدین استان انجام داده و هشدار لازم را ارائه و در آینده متناسب با عملکرد دولت وظایف خود را قاطعانه انجام خواهیم داد.
همانگونه که این نمایندگان نیز گفته‌اند، ریشه این مسئله به دولت‌ محمود احمدی‌‌نژاد برمی‌گردد. و زمانی که همین افراد به عنوان نماینده اصفهان در مجلس حضور داشتند؛ در حضور احمدی‌نژاد از ریچارد فرای تقدیر و دستور داده شد خانه‌ای به وی در اصفهان هدیه دهند. اما واکنش‌ این نمایندگان و مخالفان کنونی دولت اعتدال در آن زمان تنها سکوت و بعضاً حمایت بوده است. حال چه شده که ناگهان تغییر موضع داده‌اند و نگران «جریحه‌دار شدن غیرت دینی و ملی مردم» شده‌اند جای بسی تأمل دارد. اینکه سالیان‌سال در برابر رنج روزافزون مردم و به قهقرا رفتن کشور سکوت پیشه کنیم و حال دولت برآمده از رای مردم که سخت در تلاش است تا آسیب‌های حاصل سالیان گذشته را رفع کند، به «عکس‌العمل شدید کنترل‌نشده مردمی» تهدید کنیم، چیزی جز کینه و خصومت سیاسی بیش نیست. اگر ریچارد فرای جاسوس بوده، زنده‌‌اش تهدید بوده نه پیکر بی‌جانش.
 مگر می‌شود دعوت ریچارد فرای به ایران و تقدیر از او را نادیده گرفت و حال در برابر دفن پیکر بی‌جان او اینچنین برآشفت و دولت منتخب مردم را تهدید کرد! اگر این افراد معتقدند که فرای جاسوس آمریکا بوده پس چرا آن زمان این نمایندگان احساس تکلیف نکرده بودند تا به دولت اصولگرا هشدار بدهند که چرا وی را به کشور دعوت کرده و مورد تقدیر قرار داد‌ه‌اند؟ این نماینده‌ها چرا هنگامی که احمدی‌نژاد درآمدهای نفتی را به حساب‌های شخصی واریز می‌کرد و در جای‌جای کشور اختلاس و فساد مالی و مدیریتی و کمرنگ شدن ارزش‌ها و اخلاق در جامعه به‌شدت مشاهده می‌شد اعتراض نمی‌کردند؟ آیا می‌توانند پاسخ بدهند هنگام مخدوش شدن چهره ایران در جهان و رسوایی دیپلمات ایرانی در برزیل و ده‌ها مورد دیگر از این دست، کجا بودند که اکنون نگران «ننگ دیپلماتیک» شده‌اند؟
نکته جالب اینجاست که زمانی پای منافع و آبروی ملی در میان باشد، این گروه‌ها به ایجاد جنجال و مخالفت و کارشکنی می‌پردازند اما زمانی که پای منافع جناحی‌‌اشان در میان باشد، خود را مدافع سرسخت حقوق ملت جای می‌دهند و از زبان مردم سخن می‌گویند در صورتی که اگر به آراء و خواسته‌های مردم رجوع شود، خلاف آن مشاهده خواهد شد.
بار اول نیست -و قطعاً نخواهد بود- که این افراد و گروه‌ها این‌گونه رفتارهای دوگانه و عدم ثبات فکری و سیاسی از خود در برخورد با مسائل مختلف نشان می‌دهند اما بی‌شک این‌ نوع عملکرد نه مناسب جایگاه این افراد است و نه برای کشور که جهت برون‌رفت از بحران‌های کنونی نیاز به آرامش سیاسی و وفاق ملی دارد، مطلوب است. خطی که این گروه‌ها دنبال می‌کنند، در جهت تضعیف دولت و منحرف کردن افکار عمومی و خلاف بهبود وضعیت کشور است. بنابراین انتظار می‌رود که مخالفان اگر انتقاد و اعتراضی هم نسبت به عملکرد دولت دارند، ضمن توجه به منافع ملی و در چارچوب اخلاق به بیان آن‌ها بپردازند.
                                                                                                                         به نقل از آفتاب

 
 
خاطره عضوگروه کوهنوردی زلان ازکوهنوردی درچینو
نویسنده : علی زنگانه - ساعت ٤:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۱
 

چینو از روستا های بخش مرکزی شهرستان علی اباد کتول می باشد و می توان  آن را از روستا های تاریخی  منطقه کتول نام برد .

داشتن آثار تاریخی مانند  تپه مهدی شاه ،حمام حوضی ،ساختمان سنگی ،زیارتگاه پیر غلام و ...  این روستا را از روستا های منحصر بفرد نموده و مورد توجه گردشگران و طبیعت دوستان می باشد.

برنامه هیئت کو هنوردی  پیمایش راه قدیمی  چینو تا روستا و رفتن به آبشار  و از آنجا به منطقه بالا چینو بود .

در  ابتدای راه آسفالته روستا که از علی آباد کتول تقریبا 14 کیلومتر فاصله دارد راه خود را در میان جنگل و از کنار رودخانه ای بسمت روستا در پیش می گیریم .

صدای پرندگان  در صبحگاه پیمایش ما احساس طراوت و سرزندگی را به همه هدیه می داد.

بعد از دو ساعت پیاده روی  در این مسیر  شیب تندی را بسمت روستا ادامه میدهیم و بزودی ساختمان هایی نا همگون با بافت قدیمی روستا نمایان می شوند داخل روستا میشویم و بعد از کمی استراحت بسمت آبشار حرکت می کنیم.

یک ساعت طول می کشد تا به آبشار برسیم کمی نزدیک آبشار برای صبحانه اتراق می کنیم .

و بعد از عکس گرفتن کنار آبشار بسمت بالا چینو که البته  راه مشخصی نداشت  حرکت کردیم.

این قسمت راه را باید بهمراه یک راهنمای محلی پیمود چرا که راه مشخصی ندارد و احتمال گم شدن و سرگردانی در جنگل را دارد.

کمی مسیر بخاطر شیب تند و بلوط های ریخته شده از درختان بلوط در کف جنگل  که گاهی  سبب سر خوردن میشدند  ، سخت و لغزان بود که لازم بود دوستان با نهایت احتیاط مسیر را بپیمایند.

وسعت منطقه بالاچینو بعد از خارج شدن از محیط بسته و پردرخت جنگلی  احساس رهایی را در ذهن تداعی می کرد.

از اینجا قلعه ماران،میان رستاق ،خاک پیرزن ،سیاه روبار ،ارتفاعات افراتخته را می توان مشاهده کرد .

چشم انداز خیره کننده ای در برابر چشمان ما قرار دارد.

نوشیدن چای و صرف ناهار در بالا چینو در کنار پیرمردی روستایی (حاجی قربان ) برنامه امروز ما را تکمیل کرد . و بعد از آن مسیر روستا را در پیش گرفتیم.


 
 
غوغای سبز در دانه چینو
نویسنده : علی زنگانه - ساعت ٤:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۱
 

پاکوتل چینو یا به قول ماچینوئی ها دانه چینو تا یکی دوهفته دیگر با ورودکشاورزان عزیز وسخت کوش چینو وآغاز کشت شالی درآن به رنگ سبز باز می گردد.

تا حدود دوماه دیگر هرکسی ازچینوبازمی گردد،ازحدنصاب ورودی چینوتاتوسکائی احساس خواهد کرد که درقطعه ای از بهشت راه می رود.

خدا را بخاطر این نعمت بزرگش شبانه روزشاکریم.


 
 
حذف روستای چینو از دل تاریخ باستانی کشور
نویسنده : علی زنگانه - ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۱
 
چینو روستایی تاریخی در دل جنگل‌های گرگان است که هر روز نشانه‌های تاریخی خود را میان ساخت و سازهای بی‌رویه ویلاسازان و بساز و بفروش‌ها از دست می‌دهد. درواقع چینو با وجود قرار گرفتن در فهرست میراث ملی مورد حفاظت قرار نمی‌گیرد.

به گزارش میراث فرهنگی، روستای چینو در شمال شرقی ایران در استان گلستان واقع شده است. این روستا از توابع علی‌آباد کتول و در 50 کیلومتری شرق گرگان واقع شده است. روستای چینو از جمله جاذبه‌های دیدنی استان گلستان است که گفته می‌شود سهم نه‌چندان زیادی از سهم گردشگری این استان را به خود اختصاص می‌دهد؛ اما این روستا به دلیل بی‌توجهی متولیان حفاظت میراث فرهنگی در حال تخریب و از بین رفتن است. روستایی که به دلیل تفاوت‌هایش با دیگر روستاهای گیلان یا مازندران به یک روستای تاریخی تبدیل شده و در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده است.

 

ویلاسازی، بلای جان چینو

ویلاسازی امروز به یکی از بلاهای بزرگ بافت‌های تاریخی ـ کوهستانی ایران بدل شده است. هر کسی به قصد ساخت ویلایی به این ساختارهای زیبای روستایی می‌رود و گوشه‌ای از آن همه یکدستی و ظرافت را به خاطره‌ای از شهرهای ایران که نه سر دارند و نه سامان تبدیل می‌کنند. این سرنوشت امروز مناطق کوهستانی است و روستای چینو هم از این قاعده مستثنا نیست.در میان بافت تاریخی روستا خانه‌های نامتوازنی دیده می‌شود که بدون هیچ الگوی معماری بومی با رنگ و لعاب امروزی ساخته شده‌اند. گویا هیچ نظارتی بر آنچه در روستای ثبت شده چینو در فهرست میراث ملی نمی‌شود و هرکسی با خیال آسوده ساخت و سازهای خود را در این روستا به سرانجام می‌رساند.

این در حالی است که قوانین مربوط به ساخت و ساز در بافت‌های تاریخی کشور سال‌هاست که دیده شده و حتی مدتی هم اجرایی می‌شد، اما طی چند سال گذشته به دلیل عدم نظارت کافی، ویلاسازان توجهی به نقشه‌های معماری روستاهای تاریخی کشور نمی‌کنند و به سلیقه خود دست به ابتکارات ناهمگون می‌زنند.

ساخت و سازهای بی‌رویه در روستای چینو به دل بافت تاریخی هم وارد شده و برخی از خانه‌های آن بخش هم تخریب شده است. این تخریب‌ها خانه‌های مجاور را هم تحت تاثیر خود قرار داده و گفته می‌شود که چند تن از دیگر اهالی روستا هم خیال تخریب خانه‌های خود را دارند. استفاده از بلوک‌های سیمانی هم بخش دیگری از ساخت و سازهای روستاست که آن رنگ یکنواخت با طبیعت را با رنگ‌های خاکستری و سفید آشفته کرده است. درواقع دیوارهای آجری نوساز روستا خط بطلانی بر معماری بومی چینو کشیده است. ذوق و هنر روستاییان در استفاده از چوب به عنوان یک عامل در معماری اقلیمی زبانزد عام و خاص است. اما ویلاهای چینو با اسکلت‌بندی فلزی بالا رفته‌اند.

روستای چینو علاوه بر معماری، سند مهم دیگری از تاریخ را در دل خاک نهفته دارد. تپه‌ای تاریخی به نام مهدی‌شاه که گفته می‌شود قدمتی طولانی دارد. اهالی روستا می‌گویند 3 هزار سال اما معلوم نیست که چند سال از عمر آنچه در دل این تپه تاریخی است، می‌گذرد. با این حال قسمتی از این تپه تاریخی به یک زمین والیبال اختصاص یافته است.

آنچه مسلم است روستای چینو امروز در خطر حذف خاطره‌های تاریخی خود است؛ خطری که اگر زودتر فکری به حال آن نشود می‌تواند به الگویی برای دیگر روستاهای ایران تبدیل شود. هرچند امروز هم خیلی از روستاهای تاریخی به سرنوشت امروز روستای چینو درآمده‌اند.


 
 
مهندس دیلم همواره در دل دوستدارانش جاودانه است
نویسنده : علی زنگانه - ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱٤
 

چهارمین سالگردمردی آسمانی،مهربان و روشنفکردوست وبرادرعزیزم زنده یادمهندس محمدتقی دیلم فرارسید.

اوکه وقتی معلمی ساده بود وتاموقعی که با رای فوق العاده مردم شهرعلی آبادکتول عضوشورای شهرودرادامه رئیس این شوراشد دررفتارومنش وکردار او تغییری صورت نگرفت بجزمردمی تر شدن...

روحت شاد  یادت گرامی